Electric AlleyCat: Miaaauw
Tekst: Erik Ros. Fotografie: Maarten Schut
De heren betreden het podium gekleed in Kraftwerktenue: zwart met roze stropdas. De vergelijking gaat niet verder dan de tenues. Joeri van Dongen swingt, voor zo ver het bespelen van een keyboard dat toelaat, de pan uit. Gitarist Erik van Woudenberg beweegt zich schijnbaar moeiteloos van rockpose naar rockpose. Een prestatie waar menig glam-rocker nog van kan leren.
Als zangeres Jeditah op het podium verschijnt richt de aandacht van het voltallige publiek zich op haar. Ze draagt een jurk die zich het best laat beschrijven als een kop staart botsing van alleen de beste elektronummers uit de jaren 80.
Tijdens optredens worden de nummers strak neer gezet. Jeditah hult zich in verschillende rollen: soms verlegen, soms charmant, dan duivels of militant. Van tijd tot tijd gebruikt ze een elektronisch apparaat op een statief naast haar microfoonstandaard om haar stem te transformeren in een hypnotisch instrument.
Rock-god in spe Erik speelt zijn passages met gepaste nonchalance terwijl Joeri de elektronische apparatuur bedient. Van tijd tot tijd zet hij deze op automatische piloot om zelf deel te nemen aan de vreugde die het gitaarspel de heren brengt. Jeditah zingt, ze schreeuwt en verleid. De heren doen waar ze goed in zijn: spelen en genieten.
De CD One size fits bewijst dat Electric AlleyCat meer is dan een liveband. De nummers zijn pakkend en swingend. Er zit een lekkere pit in: Arbeitsvitaminen.
De CD is te koop bij Concerto in Amsterdam en Plato in utrecht en online bij Platomania
